روزنامه های تهران: بوی جنگ می آید، متین باید بود

خنیا _ روزنامه های امروز تهران، سه شنبه ۱۶ آبان در مقالات خود از افزایش تنش در میان دولت های منطقه ابراز نگرانی کرده و با اشاره به رفتار افراطی ولیعهد جوان سعودی از دولت خواسته اند همچنان به رفتار سنجیده خود ادامه دهد.

به گزارش بی بی سی فارسی ، همزمان با انتقاد روزنامه ها از تیتر گزارش دیروز روزنامه کیهان، این روزنامه در تیتر اول خود از منتقدان خواسته به جای نگرانی برای برج های شیشه ای دوبی به فکر کودکان گرسنه و زخمی یمن باشند.

تیتر و عکس صفحه اول اعتماد

مقابله با تحرکات تازه

علاء الدین غروبی در مقاله ای در شرق نوشته: با استعفای سعد حریری، نخست‌وزیر جوان لبنان، که در سال ٢٠١٦ با توافق نهایی ایران و عربستان پست نخست‌وزیری را برای بار دوم بر عهده گرفته بود، به‌نظر می‌رسد مهندسی ایجاد بحران دائم در خاورمیانه که از بحران سوریه کلید زده شد، وارد فرایند جدیدی شده است؛ فرایند شوم و ویرانگری که آمریکای ترامپ، اسرائیل و سعودی شرکای اصلی آن هستند.

این استاد دانشگاه در مقاله خود به خبری اشاره کرده که روزنامه گاردین چاپ لندن از قول افراد نزدیک به اوباما نقل کرده و نشان می دهد یک‌سری پیام‌هایی برای هماهنگی میان ریاض و واشنگتن برای مقابله نظامی با ایران دریافت کرده‌اند و اعلام استعفای حریری به این نگرانی‌ها افزوده و خطر مقابله نظامی اسرائیل با حزب‌الله را افزایش داده است.

مقاله شرق با این توصیه به پایان می رسد که دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران باید با دقت و حساسیت وضعیت جدید منطقه را مورد توجه قرار دهد و ضمن رایزنی با کشورهای همسو در حل‌وفصل مسائل سوریه، عراق و اقلیم کردستان، مانند روسیه و ترکیه و نیز گرفتن هرگونه بهانه از دشمنان قسم‌خورده ایران با اقتدار کامل نقشه‌های شوم ضدایرانی و ضدمنطقه‌ای را خنثی کند.

بازی شطرنج ریاض

جلال خوش چهره در سرمقاله ابتکار نوشته: واشنگتن، ریاض و تل‌آویو حاضر به قبول این واقعیت نیستند که ایران در سال‌های اخیر و به‌ویژه جنگ با داعش، از نفوذ منطقه‌ای گسترده‌ای برخوردار شده است. آنان تحدید دامنه نفوذ ایران را در دستور کار خود قرار داده‌اند. این کار با پرهیز از رودرویی مستقیم و با روش‌های نرم و جنگ‌های نیابتی دنبال می‌شود. دلیل این امر ناتوانی و یا نبود آمادگی برای رودررویی مستقیم با ایران است.

ریاض حالا می‌خواهد با استعفای حریری، چنین بنمایاند که اگر چه نمی‌توان به‌طور مستقیم در برابر گسترش نفوذ منطقه‌ای ایران عمل کرد و تجربه ناموفقی را در اجرای جنگ‌های نیابتی در عراق، سوریه و حتی یمن داشته، ولی هنوز از ابزاری برخوردار است که می‌شود به شکل نرم و به کمک عواملش صحنه را به هم زند. هدف، واداشتن تهران به قاعده‌ای است که واشنگتن، تل‌آویو، ریاض و دیگر متحدان منطقه‌ای آنان می‌پسندند. آنان محدود کردن نفوذ ایران در عراق و سوریه را در اولویت خود قرار داده‌اند.

اگر اکنون همه نگاه‌ها به حرکتی است که ریاض برای کیش دادن ایران در صحنه انجام داده است ولی حرکت بعدی از آن ایران خواهد بود. آنگاه تفسیرها و تحلیل‌ها درباره حرکتی می‌شود که ایران برای حفظ جایگاه خود به عمل می‌آورد. مهمترین واکنش تهران پرهیز از عصبیت و پاسخ‌های هیجانی به نه تنها مانور ریاض بلکه واشنگتن و دیگر متحدان آنها بوده است. سنجیدگی اقدام تهران می‌تواند بازی شطرنجی ریاض را خنثی کند.

قدرت و وقار

جامعه فردا در سرمقاله خود نوشته: تصویری که پیش رو داریم، صحنه تدارک یک جنگ منطقه ای است یا به میدان آوردن آخرین بازیگران سیاست منطقه، برای رسیدن به حل و فصل. حلقه هایی از زنجیره اقدامات توطئه گران بین المللی برای خلق یک درگیری است یا رخدادهای همزمان ملی و فراملی که زمینه چینی جنگ را به ذهن متبادر می کند؟

در ادامه مقاله شورای نویسندگان روزنامه آمده: هیچ کدام از اینها، منطقی را که باید در رفتار ما باشد تغییر نمی دهد؛ اینقدر قدرتمند هستیم که در هرگونه درگیری منطقه ای شکست نخوریم و آنقدر عاقل هستیم که به تله درگیریهای طراحی شده منطقه ای نیفتیم. تعادل سیاست خارجی منطقه ای ما از دوران چند پاره شدن عراق به دست نیرو های داعش را ماجراجویان سیاسی نمی توانند به هم بزنند. هوشیاری و نترسیدن همراه با یکدیگر خوبند.

سرمقاله جامعه فردا با تاکید بر این که ناسازها کم نیستند نوشته: در حالی که نفوذ و هوش یک سردار ایرانی، در همین چند هفته پیش یکی از بحرانهای منطقه را که با شوخی همه پرسی کردستان شکل گرفته بود بدون سروصدا پایان می دهد، و در حالی که متحد نزدیک ایران، حسن نصرالله، یکی از هوشمندانه و عاقانه ترین موضعگیری های آرامش بخش را برابر تحولات سریع و گیج کننده منطقه داشت، سیاست ایران نیازی به تشجیع ملی از طریق تهدید بنادر جنوب خلیج فارس ندارد.

کارتون محمد طحانی، ابتکار

هدف، دوبی یا کیهان؟

کیهان که دیروز با تیتر هدف بعدی دوبی خود را مطرح ترین روزنامه منطقه کرد، در گزارش اصلی خود با اشاره به موشک شلیک شده از یمن به سوی سعودی نوشته: در شرایطی که همه باید از غافلگیری ریاض و افتادن لرزه بر اندام اماراتی‌ها که دستشان به خون مردم یمن آلوده است، خوشحال باشند، عجیب است که عده‌ای تیتر کیهان را مخالف منافع و مصالح ملی تصور می‌کنند.

این روزنامه تندرو بدون اشاره به تذکر هیات نظارت بر مطبوعات، به رسانه هایی که «مملو از تیترهای ضدامنیت و منافع ملی» است تاخته و نوشته: آن ها ناگهان دلواپس منافع ملی شده‌اند. رسانه‌هایی که رسما آمریکا را بزک می‌کنند و مردم را از تهدیدهای توخالی آمریکا می‌ترسانند و به بزک کردن برجام اعتراف دارند، چگونه و با چه مجوزی به خود حق می‌دهند که دم از منافع ملی بزنند؟

در ادامه گزارش کیهان آمده: برای کسانی که اسراییل آنها را سرمایه‌های خود در ایران می‌داند و رئیس ‌سازمان سیا نگران وضعیت و آینده آنان است، قبای نگرانی برای منافع ملی، زیادی گشاد است و برای پنجه کشیدن به صورت کیهان که همیشه افشاگر خط و ربط‌های نامربوط و آلوده آنان بوده، بهتر است به دنبال دستاویزهای بهتری باشند تا دلواپس بودن برای برج‌های شیشه‌ای و شکننده دوبی.

پرهیز از اقدام نسنجیده

هرمیداس باوند در مقاله اصلی اعتماد نوشته: عربستان طي سه روز گذشته از هر بهانه‌اي براي حمله لفظي به ايران استفاده كرده است. حتي پرتاب موشك از سوي يمن به خاك اين كشور را نيز به ايران نسبت داده است. مساله مهمي كه در اين ميان وجود دارد اين است كه با وجود تكذيب قطعي ارتباط اين موضوع با ايران چه از سوي مقامات بلندپايه نظامي و سياست خارجي، يكي از روزنامه‌هاي مهم پايتخت، به گونه‌اي اين خبر را پوشش داده است كه نوبت شهر ديگري هم بعد از رياض فراخواهد رسيد. چنين گفته‌هايي بازي در زمين ادعا و اتهام عربستان سعودي است.

این استاد روابط بین الملل دانشگاه تاکید کرده: وقتي رسانه‌اي كه نزديك به حكومت ايران محسوب مي‌شود، اظهارات تاييدآميزي نسبت به چنين اقدامي منتشر مي‌كند كه به‌شدت از سوي مقامات رسمي تكذيب شده است، اقدامي نابخردانه است. وزارت خارجه و فرماندهان ارشد نظامي چنين اتهامي را رد كرده اند و چنين مساله‌اي را كاملا بي‌ربط به ايران اعلام مي‌كنند. انتشار چنين تيترهايي از سوي يك رسانه، از لحاظ خرد سياسي كاملا تعجب‌آور است.

در پایان مقاله اعتماد آمده: در مورد ادعاي عربستان در مورد حمله موشكي يمن هم، به اعتقاد من، بايد مراقب چنين رفتارهاي نابخردانه‌اي در داخل بود. در شرايطي كه مقامات بلندپايه كشور، يكصدا وجود چنين ارتباطي را نفي و تكذيب مي‌كنند، اقداماتي اينچنيني مانند تيتر يكي از روزنامه‌هاي بانفوذ پايتخت، در راستاي ادعاها و اتهام‌هاي يك كشور خارجي بسيار عجيب و نگران‌كننده است.

اقدامي عجيب و قابل تامل

علي ميرفتاح هم در ستون کرگدن اعتماد نوشته: روزنامه كيهان ظاهرا از شليك موشك انصارالله به رياض به وجد آمده و هدف بعدي را نيز پيش‌بيني كرده: «دوبي». درست در روزي كه امريكا و عربستان سعي مي‌كنند اين حمله را گردن «ما» بيندازند، سردبير روزنامه «غيرخصوصي» كيهان بعد از اشاره به حرف‌هاي ترامپ با حروف بولد مي‌نويسد «تا كور شود هر آنكه نتواند ديد». موشكي كه يمني‌ها شليك كرده‌اند بركان ٢ است و مطابق گفته سرلشكر جعفري «موشك‌ها يمني است و ما امكان انتقال موشك نداريم.» اما كيهان بدش نمي‌آيد داشته باشيم.

به نوشته سردبیر این روزنامه: اينكه يك نفر از موضع شخصي از اصابت موشك به رياض خوشحال شود يك بحث است، اينكه روزنامه‌اي در موقعيت كيهان- كيهاني كه چه بخواهد و چه نخواهد بخشي از حاكميت را نمايندگي مي‌كند – ابراز شادماني ‌كند و هدف بعدي را نيز روي صفحات اول و آخر خود با تيتر درشت مشخص كند يك بحث ديگر.

در انتهای ستون کرگدن آمده: ترديدي نيست كه عرب‌ها تحركات خطرناكي را شروع كرده‌اند. هر كس با مناسبات سياسي منطقه آشنا باشد، مي‌داند كه امريكا و اسراييل مشغول موش دواندن هستند تا منطقه را به آشوب بكشانند و براي جمهوري اسلامي ايران اسباب زحمت فراهم آورند. اتفاقا در اين شرايط است كه ما بيش از هر زمان ديگر نياز به درايت و وحدت رويه داريم و بيش از هر وقت ديگر بايد مراقبت كنيم كه بهانه به دست «دشمن» ندهيم.

ما آریایی‌های وسط مانده

وحید میرزایی در ستون طنز روزنامه ایران نوشته؛ ما ایرانیا از همون بدو امر انسان‌های «وسط دو چیز گیر کرده‌ای» بودیم. همیشه در طول تاریخ دو تا چیز بوده که یک ایرانی وسطش گیر کنه. راستش رو بخواین کلاً ما ایرانی‌ها آدم‌های «وسطی» هستیم. نه اونقدر اون طرفیم و نه اینقدر این طرف. همیشه اون لا و لوها زندگی می‌کنیم. چیزی میون سنت و مدرنیته، چیزی میون غرب و شرق، بالا و پایین، چپ و راست.

به نوشته این طنزنویس: همین یه هفته اخیر رو که نگاه کنین متوجه این موضوع می‌شین. یک جوری ملت در اینستاگرام و فیس بوک و توئیتر از کوروش و خاک پاک آریایی می‌گفتند که آدم می‌ترسید صفحه موبایلش رو روشن کنه و ناگهان کوروش از کاخ بیرون بیاد و بگه «بی‌تربیت، این چه شلوارکیه پوشیدی؟ مگه اون مایو آریاییت چش بود؟» یا اونطور که دوستان تو روز کوروش دیوار پاسارگاد رو فتح کردند، اسکندر مقدونی فتح نکرد. تازه بعد هم شاکی بودن که «کوروش جان دو دقیقه اومده بودیم خودت رو ببینیم، همش خواب بودی.»

در پایان ستون طنز روزنامه ایران آمده: هنوز چند روزی از این حماسه نگذشته بود که وضعیت شبکه های مجازی طوری شد که همون آدمی که چند روز پیش به‌دلیل بالارفتن از داربست‌های فلزی مقبره کوروش به‌دلیل جراحات وارده، بخشی از بدنش رفو شده بود، حالا یه کلاه جادوگری گذاشته سرش و صورتش رو با رنگ سفید کرده و هالووین رو با تمام قوا جشن می‌گیره. دوستی عکسی در اینستاگرام گذاشته بود که تو جشن هالووین و با لباس‌ها و ماسک ترسناک، داشت غذای نذری باقی مونده تو فریزر رو می‌خورد!

کارتون جواد تکجو. اعتماد

آیا فریبی در کارست

عباس عبدی در سرمقاله اعتماد به موضوعی پرداخته که در روزنامه های امروز تهران به شکل های مختلف منعکس شده است، و آن برخورد اصلاح طلبان به سیاست جدید رییس دولت و تعبیر آن به تمایل حسن روحانی به جناح راست است.

به نوشته این جامعه شناس: مشكل اصلي سياست‌ورزي در ايران آنجاست كه تمامي سياست را بر پايه‌هاي لرزان اشخاص بنا مي‌كنند، در حالي كه بايد تحليل بر ساختار و مولفه‌هاي بنيادي بنا شود و توانايي‌هاي فرد را در چارچوب اين ساختارها و موازنه قوا ارزيابي كرد و مطلقا، تاكيد مي‌كنم، مطلقا به ادعاهاي نامزدها و اشخاص توجه نكنند. از اين زاويه، رییس جمهور روحاني تفاوت چنداني با زمان انتخابات نكرده است.

نویسنده با اشاره به شعارهای آقای روحانی در انتخابات نوشته: نگاه خود را معطوف به دولت كردن و انتظار داشتن اينكه آنان كاري كنند، از اساس نادرست است. با برگ راي به تنهايي نمي‌توان تغييرات اساسي ايجاد كرد، هرچند بدون آن نيز شدني نيست. نيروي سياسي بايد در درجه اول به توان و قدرت خود در بسيج اجتماعي و اثرگذاري مدني توجه كند. متاسفانه اصلاح‌طلبان توقعات غيرواقعي از دولت و رييس آن دارند. آنان راهي جز راي دادن به روحاني نداشتند. اگر اين كار را نمي‌كردند، مواجه با گزينه‌اي مي‌شدند كه امروز صدبار پشيمان بودند.

مقاله اعتماد توصیه کرده: اصلاح‌طلبان باید از نگاهی كه در پي اين ادعا است كه روحاني يا حتي نجفي خلاف قول‌هاي خود عمل كرده‌اند، فاصله بگیرند. آنان كمابيش همين بوده‌اند و با كم و زيادش در همين حد نيز از آنان انتظار مي‌رفت. از تحليل‌ها و نگاه منفعلانه بايد عبور كرد و اعتماد به نفس كافي داشت.

دست‌هاي بسته ما

عبدالجواد موسوي در مقاله ای در اعتماد از حجم گسترده اخبار بد جهان ابراز نگرانی کرده و نوشته: اگر در روزگارانی رسانه‌هاي فراگير نبودند كه دسته‌گل‌هاي فرزندان ابوالبشر را بريزند روي دايره و عالم و آدم را از آن باخبر كنند. اگر كسي در آن سوي جهان كه چه عرض كنم، ‌كمي آن طرف‌تر از بيخ گوش من و شما كارخيري صورت مي‌داد شايد تا قيام قيامت هيچ كس از چند و چون آن مطلع نمي‌شد. به همين دليل بسياري از آدم‌ها با تصور اينكه دنيا خيلي هم جاي بدي نيست روز و روزگار مي‌گذراندند و با همين تصور نيز از ‌دار دنيا مي‌رفتند.

این نویسنده و شاعر افزوده: حالا اما هر چه قدر هم مي‌خواهي به خودت بقبولاني دنيا آن قدرها هم كه مي‌گويند جاي بدي نيست، موفق نمي‌شوي كه نمي‌شوي. در انعكاس بخشي از اخبار بد و ناگوار هيچ كس مقصر نيست. بالاخره خبر سيل و توفان و زلزله و خودكشي و فقر و ايدز را كه نمي‌توان از ديگران پنهان كرد. اين اتفاق‌ها رخ مي‌دهند و ناقلان اخبار هم موظفند اين اخبار را به گوش من و شما برسانند.

مقاله اعتماد با نقل سخنان مديرعامل سازمان خدمات اجتماعي تهران آن را تکان دهنده خوانده که گفته بود به ٩٠درصد كودكان كار تجاوز، به این جا رسیده: انتشار اين اخبار با چه نيتي صورت مي‌گيرد. چه گرهي از كار فروبسته كودكان كار مي‌گشايد؟ كسي به فكر نجات كودكان كار مي‌افتد؟ غيرتي را برمي‌انگيزد؟ انتشار حرف‌هايي از اين دست جز آنكه ما را بي‌رحم‌تر كند و فجايع هولناكي از اين دست را در شمار اخبار طبيعي بنشاند و جهان را زشت‌تر و هولناك‌تر از آن چه تصور مي‌كرديم، نشان دهد چه كار‌كرد ديگري دارد؟

مبارزه با آلودگی هوا

کارتون مهدی عزیزی. شهروند

شهرام شهيد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ي همزمان با خبر بازگشت آلودگی هوا به تهران روش هایی را برای مقابله با آن مرور کرده. اول این که با افزایش تولید پراید به افزایش مرگ‌ومیر و به تبع آن کاهش آلودگی کمک شود و بعد هم استفاده از خودروهای شخصی به جای خودروهای عمومی چرا؟ کافی است یک روز صبح زود به میزان تولید دود ١٠ دستگاه خودروی کوچک انفرادی و یک دستگاه خودروی جمعی بزرگ دقت و آنها را با هم مقایسه کنید.

روش دیگری پیشنهادی نینداختن پارازیت روی برنامه‌های ماهواره‌ای ا‌ست؛ چون مردم می‌نشینند توی خانه اوکیا تماشا می‌کنند و نمی‌روند بیرون دود راه بیندازند. پیشرفت داوری هم از دیگر مسائلی است که به کاهش آلودگی کمک خواهد کرد؛ چطور؟ خیلی ساده. وقتی شما درست داوری کنی و اشتباه داوری نداشته باشی، خب تماشاچی‌نمای گرامی هم شاکی نمی‌شود و صندلی ورزشگاه را آتش نمی‌زند که دود همه شهر را بردارد. داورجان دقت کن!

طنزنویس شهروند سرانجام ریشه‌ای‌ترین اقدام موثر در کاهش آلاینده‌ها را معرفی کرده: نابودکردن جنگل‌ها. شما وقتی همه درخت‌ها را از ریشه در آوری و بدهی کارخانه تولید کاغذ دیگر چیزی نیست که مردم آتش بزنند و بسوزانند که دود تولید شود. این روش فرهنگی‌ترین روش کاهش آلودگی هم هست؛ چرا که با تولید کاغذ از تنه درختان می‌توان در باب فرهنگ هوای پاک و نگهداری از درختان کلی مطلب نوشت.